Na śródokręciu burty były podniesione i gładkie i stanowiły boczne ściany dolnego i środkowego piętra nadbudówek.

Służba i modernizacje „Colbert” wszedł do służby 5 maja 1959 roku i bazował w Tulonie. Był okrętem flagowym Eskadry, przemianowanej 15 września 1965 na Eskadrę Śródziemnomorską. W 1964 na pokładzie „Colberta” Charles de Gaulle udał się w podróż do Chile, a w lipcu 1967 do Kanady (podczas tej wizyty poparł aspiracje niepodległościowe prowincji Quebec).

Na skutek dużego postępu w technice wojskowej, spowodowanej udoskonaleniem pocisków rakietowych oraz wzrostem osiągów samolotów, wkrótce po zbudowaniu „Colbert” zestarzał się moralnie. Dlatego między kwietniem 1970 a październikiem 1972 roku okręt przeszedł daleko idącą modernizację i przebudowę w Breście, po której stał się krążownikiem rakietowym (fr. croiseur lance-missiles). Zdemontowano większość uzbrojenia artyleryjskiego, zastępując je dwoma nowymi wieżami z pojedynczymi działami automatycznymi kalibru 100 mm w superpozycji na dziobie. Zamierzano także umieścić po dwie takie armaty na burtach po bokach nadbudówki, lecz dla oszczędności pozostawiono tam po trzydwudziałowe wieże dział 57 mm.