Nie stosuje również w ogóle obiektów automatycznych (tworzonych na stosie).
W kwestii tworzenia GUI, biblioteka MFC nie oferuje nam żadnego mechanizmu rozmieszczania widżetów poza podstawowym umieszczaniem widżetu na określonej pozycji w oknie (z tego względu zwykle okna specjalnie dla MFC i WinAPI konstruuje się za pomocą odpowiednich narzędzi i zapisuje w tzw. pliku zasobów, który potem kompiluje się wraz z całym projektem i potem do utworzenia okna stosuje się jedynie identyfikator zasobu). Co za tym idzie, nie ma również możliwości stosowania w poszczególnych widżetach własnej polityki rozmiaru inaczej niż po prostu przez obsługiwanie zdarzenia WM_SIZE.
W MFC istnieje jeden mechanizm obsługi zdarzeń, który w istocie jest jedynie lekko ulepszoną metodą znaną z WinAPI – konstruowana jest tablica zdarzeń określonego okna, czyli lista asocjacji pomiędzy identyfikatorem zdarzenia systemu Windows i funkcją obsługi. Wszystko, co można w tych zdarzeniach określić i obsłużyć, jest ściśle określone tym, co w tej dziedzinie można uzyskać w czystym WinAPI. Tablicę tę tworzy się za pomocą odpowiednich makr, przy czym MFC dodatkowo narzuca nazewnictwo funkcji obsługi zdarzeń.
Przypisy
Kategoria:Biblioteki programistyczne