() – określenie odnoszące się do aplikacji internetowych, oferujących bogaty, dynamiczny, jednoekranowy interfejs, tzw. , eliminujący uciążliwość standardowych rozwiązań z technologii HTML, jak np. wprowadzanie danych w kolejnych formularzach, wymagające wielokrotnego przeładowywania stron.

pobiera większość potrzebnych danych z serwera na początku sesji użytkownika, a następnie przetwarza i wyświetla dane, wykorzystując zasoby i moc obliczeniową urządzenia-klienta.

Przeniesienie na stronę klienta wszystkich operacji logiki prezentacji oraz sprawnego mechanizmu buforowania danych powoduje efektywniejsze wykorzystanie łączy internetowych i zmniejszenie obciążenia serwerów.

Kolejne zgłoszenia wysyłane do serwera są wykonywane tylko w przypadku wysyłania danych przez użytkownika.

Aplikacje stworzone na bazie założeń modelu różnią się od dotychczas spotykanych rozwiązań internetowych głównie: jednoekranową prezentacją danych (wszystkie elementy aplikacji są widoczne, zmianie podlegają tylko wyświetlane informacje) brakiem odświeżania zawartości ekranu (wyniki działania użytkownika widoczne są natychmiast bez charakterystycznego dla technologii HTML przeładowywania strony). Dodatkowo użytkownik ma możliwość wprowadzania danych w dowolnie wybranej i wygodnej dla siebie kolejności.