thumb| 240px|right|thumb|Pręciki i apokarpijne słupkowie magnolii gwiaździstej Magnolia gwiaździsta (Magnolia stellata) – gatunek drzew lub krzewów, należący do rodziny magnoliowatych. Pochodzi z Japonii. W Polsce nie występuje w środowisku naturalnym. Jest uprawiana, jako roślina ozdobna w parkach, ogrodach botanicznych i ogródkach przydomowych. Jest obok magnolii pośredniej jednym z częściej sadzonych gatunków magnolii.
Morfologia Pokrój Krzew, rzadziej drzewo. Osiąga wysokość do 3 m. Liście Duże, skórzaste, odwrotnie jajowate, wydłużone. Kwiaty Duże, o średnicy do 15 cm, pachnące. U różnych odmian mają kolor od białego do purpurowoczerwonego. Ich płatki w liczbie kilkunastu, nie są zróżnicowane na kielich i koronę. Początkowo płatki ułożone są w gwiazdę, później rozwierają się do tyłu. Wewnątrz kwiatu liczne pręciki i słupki, ułożone w apokarpijne słupkowie. Kwitnie najwcześniej ze wszystkich magnolii, bo już z początkiem kwietnia i bardzo obficie, często już w drugim roku po zasadzaniu. Owoc Mieszek. Z nasion można wyhodować sadzonki. Wymagania Magnolie najlepiej rosną w miejscach osłoniętych od wiatru, na stanowiskach słonecznych lub półcienistych. Magnolia gwiaździsta potrzebuje głębokiej i żyznej gleby, o odczynie lekko kwaśnym (pH 6-7). Młode rośliny są wrażliwe na silne mrozy, starsze drzewa są odporne na mróz.