Elliptic Curve Cryptography (ECC) – grupa technik kryptografii asymetrycznej, wykorzystująca jako podstawową technikę matematyczną krzywe eliptyczne. Użycie krzywych eliptycznych w celach kryptograficznych zostało zasugerowane niezależnie przez dwójkę badaczy: Neala Koblitza oraz Victora S. Millera w roku 1985.
Bezpieczeństwo ECC jest oparte na złożoności obliczeniowej logarytmów dyskretnych na krzywych eliptycznych – (). Algorytm podpisu cyfrowego przy użyciu ECC to .
ECC oferuje bezpieczeństwo porównywalne do RSA przy znacznie krótszych kluczach. Ocenia się, że bezpieczeństwo klucza RSA o długości 1024 bitów jest równoważne bezpieczeństwu klucza ECC o długości 160 bitów. Z tego powodu ECC jest bardzo atrakcyjnym algorytmem w zastosowaniach, które wymagają bardzo wysokiej wydajności szyfrowania asymetrycznego (algorytm RSA jest stosunkowo wolny) lub oferują bardzo ograniczone środowisko obliczeniowe (jak karty mikroprocesorowe).
ECC wykorzystuje działania matematyczne krzywych eliptycznych w ciałach, na liczbach całkowitych i w oparciu o duże liczby pierwsze.