Pozostały jedynie puste budynki produkcyjne i socjalne, linie technologiczne oraz setki kilometrów dróg wewnętrznych, bocznic kolejowych i sieci podziemnych i napowietrznych. Latem 1945 po wycofaniu Armii Czerwonej, na terenie fabryki stacjonowały oddziały Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego. W lipcu 1945 zakład przejął Centralny Zarząd Przemysłu Chemicznego, a później Centralny Zarząd Przemysłu Zbrojeniowego w WarszawieRoman Kasperczyk, Tadeusz Wilusz: Historia i przyszłość Zakładów Chemicznych „Organika-Zachem” w Bydgoszczy, [w:] Przemysł Chemiczny 9/1993 Czasopismo Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Chemicznego. http://www.sigma-not.pl/publikacja-42642-historia-i-przysz%C5%82o%C5%9B%C4%87-zak%C5%82ad%C3%B3w-chemicznych-%22organika-zachem%22-w-bydgoszczy-przemysl-chemiczny-1993-9.html.. Państwowa Wytwórnia Prochów w Łęgnowie objęła część wschodnią (od linii kolejowej), w 1951 przemianowano ją na Wytwórnię Chemiczną nr 9. Część zachodnią nazywano Wytwórnią Chemiczną nr 11, lecz nie prowadzono tu produkcji, a w 1956 włączono ją pod zarząd Wytwórni Chemicznej nr 9. Według zamierzeń ówczesnych polskich władz centralnych, fabryka miała ulec całkowitej likwidacjiŻycie gospodarcze miasta 1945–1955, [w:] Historia Bydgoszczy. Tom III. Część pierwsza 1945–1956. Praca zbiorowa. Bydgoskie Towarzystwo Naukowe Bydgoszcz 2015.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zakłady Chemiczne Zachem w Bydgoszczy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.