W pracy z 2011 roku Bouchard i 10 innych badaczy wprowadziło podział na 9 następujących podrodzin:
Podrodzina: Zolodininae Watt, 1974; Podrodzina: Lagriinae Latreille, 1825 (1820) – omiękowate; Podrodzina: Nilioninae Lacordaire, 1859; Podrodzina: Phrenapatinae Lacordaire, 1859; Podrodzina: Pimeliinae Latreille, 1802; Podrodzina: Tenebrioninae Latreille, 1802; Podrodzina: Alleculinae Laporte, 1840 – cisawkowate; Podrodzina: Diaperinae Latreille, 1802; Podrodzina: Stenochiinae Kirby, 1837.
Do rodziny tej należy około 20 tysięcy gatunków.
Znaczenie Gatunki saproksyliczne i grzybożerne odgrywają pożyteczną rolę w ekosystemach leśnych, biorąc udział w rozkładzie drewna na różnych etapach i tym samym włączaniu zawartych w nim substancji w glebę. Larwy omiękowatych odżywiające się opadłymi liśćmi również odgrywają pozytywną rolę, przetwarzając zawarte w nich substancje na przyswajalne dla roślin.
W gospodarce człowieka największe znaczenie mają gatunki synantropijne, zdolne do przechodzenia całego swojego cyklu rozwojowego w zbożach i jego przetworach. Należą tu żyjące w mieszkaniach i magazynach szkodniki, jak np. mącznik młynarek czy trojszyki. W cieplejszych rejonach pewne szkody w rolnictwie wyrządzać mogą gatunki glebowe, nie dotyczy to jednak Europy Środkowej.
Przypisy