Zaniedbana cerkiew została w 1808 r. kupiona przez Uniwersytet Wileński, który po klasycystycznej przebudowie w 1822 r. według projektu Karola Podczaszyńskiego umieścił w jej wnętrzach anatomicum, audytorium oraz bibliotekę. Po zlikwidowaniu uniwersytetu w ramach represji po powstaniu listopadowym, budynek otrzymała Akademia Duchowna, a po przeniesieniu jej do Petersburga w 1842 r. budynek przeznaczono na rosyjskie koszary wojskowe, mieszkania i bibliotekę. Z inicjatywy rosyjskiego gubernatora Michaiła Murawjowa, według projektu Aleksandra Riazanowa i Nikołaja Czagina powstała w latach 1865–1868 obecna cerkiew w stylu gruzińskim. Przy jej budowie częściowo wykorzystano zachowane fragmenty murów z XVI wieku ufundowanych przez hetmana Ostrogskiego.
We wnętrzu znajdują się tablice pamiątkowe żołnierzy rosyjskich poległych w powstaniu styczniowym.
Przypisy
Bibliografia Tomas Venclova: Wilno. Przewodnik. Wilno: R. Paknio Leidykla, 2002. .
Kategoria:Architektura gotyku na Litwie Kategoria:Architektura I Rzeczypospolitej (województwo wileńskie) Kategoria:Cerkwie eparchii wileńskiej i litewskiej Przeczystej Bogurodzicy Kategoria:Historia kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-ukraińskiego Kategoria:Katedry na Litwie Kategoria:Kościoły obronne Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Przeczystej Bogurodzicy Kategoria:Stare Miasto (Wilno)