Przypadek zdobycia materiału radioaktywnego miał miejsce w Goiânii, gdzie przez nieprawidłowe przechowywanie materiału promieniotwórczego dostał się on w niepowołane ręce, w wyniku czego skażeniu uległa znaczna przestrzeń.
Według radiologa Zbigniewa Jaworowskiego budowa "brudnej bomby" jest niepraktyczna z kilku powodów:
izotop o długim okresie rozpadu daje niskie natężenie promieniowania; izotop emitujący promieniowanie o wysokiej energii ma krótki okres rozpadu, co skraca czas oddziaływania ładunku do skażenia znacznej przestrzeni stężenie izotopu o średnim czasie rozpadu w bombie musiałoby być bardzo wysokie; taki ładunek generowałby jednak znaczne ilości energii, które prowadziłyby do uszkodzenia samej bomby od momentu jej uzbrojenia
Usuwanie skutków Kiedy materiał radioaktywny zostanie już rozrzucony np. na budynki w mieście i drogi, wszystko należy zdjąć (asfalt, chodniki, tynki, a nawet zburzyć całe domy) i wywieźć w przeznaczone do składu materiałów radioaktywnych miejsce. Z tego powodu usuwanie zniszczeń jest bardzo kosztowne.