W latach 1892–1893, zachęcony raportami Rossa na poszukiwanie łowisk waleni wybrał się norweski wielorybnik Carl Anton Larsen (1860–1924) – według Millsa (2003), podczas wyprawy nie zaobserwowano żadnych waleni, natomiast według Basberga (2020) walenie widziano, lecz ich nie upolowano. Clancy i inni (2013) wysunęli przypuszczenie, że Ross mógł się pomylić i zamiast waleni obserwować płetwale zwyczajne.
W 1843 roku po powrocie do Wielkiej Brytanii Ross poślubił Anne Coulmann. Para zamieszkała w pobliżu Aylesbury i miała czworo dzieci. W 1844 roku otrzymał tytuł szlachecki.
Ross odrzucił propozycję Admiralicji, by poprowadzić kolejną wyprawę w poszukiwaniu Przejścia Północno-Zachodniego. W 1845 roku zadania podjął się John Franklin (1786–1847), którego ekspedycja zaginęła.
Ekspedycja ratunkowa do Arktyki
W 1848 roku na prośbę żony Franklina poprowadził ekspedycję ratunkową w celu odnalezienia członków zaginionej ekspedycji Franklina. Wyprawa dotarła do Cieśniny Lancastera, lecz z uwagi na niesprzyjające warunki zmuszona była do zimowania na wyspie Somerset. Dla Rossa była to dziewiąta zima spędzona w Arktyce. Na wiosnę 1849 roku przeszukano wybrzeża wyspy – bez rezultatu. Podczas ekspedycji zmapowano ok.