23 września, sobota thumb|left|150px|W hołdzie Słowakom bohaterskim żołnierzom 535. plutonu Armii Krajowej walczącym w Powstaniu Warszawskim na ulicach Czerniakowa od 1 sierpnia do 23 września pod dowództwem Mirosława Iringha Stanko w 1. kompanii batalionu "Tur" zgrupowania "Kryska" thumb|left|150px|Tablica przy ulicy Solec 57 (od strony ulicy Wilanowskiej) upamiętniająca walki o ostatni broniony przez Polaków budynek na Powiślu Czerniakowskim − kamienicę przy Wilanowskiej 1 Pogorszenie sytuacji wojska i ludności na Żoliborzu, bombardowanie dzielnicy. Także silnie atakowany rejon obecnej al. Niepodległości na Mokotowie. Niemcy wzmacniają atak w celu zdobycia tej dzielnicy.
Ciężkie walki na Solcu (Górnym Czerniakowie) – niektóre oddziały przechodzą stamtąd do Śródmieścia. Zgrupowanie „Kryska” wraz z żołnierzami „Radosława” i „Siekiery” od 10 września wciąż broni wcześniej opanowanych terenów jednak sytuacja pogarsza się. Tego dnia ciężkie walki o przyczółek czerniakowski. Resztki batalionów „Zośka” i „Parasol” oraz żołnierzy 1 Armii WP tracą ostatni silnie przez nich broniony i długo utrzymywany dom na ul. Wilanowskiej 1. W rejonie tej ulicy oddziały niemieckie wzięły do niewoli 470 żołnierzy - obrońców Czerniakowa. Z nich zamordowały 200 rannych powstańców i berlingowców, wieszając część na pasach transmisyjnych.