Bitwa pod Kokenhausen (lub bitwa pod Kokenhuzą, bitwa pod Koknese) – bitwa rozegrana w Kokenhausen (dzisiejsza Koknese) na Łotwie w dniu 23 czerwca 1601, w czasie wojny polsko-szwedzkiej o Inflanty.

Przed bitwą Po ogłoszeniu przez króla polskiego Zygmunta III Wazy inkorporacji Estonii do Rzeczypospolitej, w roku 1600 doszło do pierwszych starć, które początkowo miały jedynie charakter zaczepny i zwiadowczy. Jednak na początku roku 1601 armia szwedzka przeszła do ofensywy. Główne siły minęły Rygę i skierowały się dalej na południe i wschód. 28 marca 1601 roku armia szwedzka rozpoczęła oblężenie ufortyfikowanego miasta Kokenhausen. 1 kwietnia miasto zostało zdobyte, lecz polska załoga broniła się nadal w zamku. Czterokrotnie odparto szturm nieprzyjaciela. W rezultacie Szwedzi zaprzestali szturmów i poprzestali na blokadzie załogi. Karol IX Waza dowodzenie wojsk w Inflantach przekazał swemu synowi Carlowi Gyllenhielmowi. Wiosną 1601 roku Sejm Rzeczypospolitej uchwalił podatki na wojsko, więc armia mogła wyruszyć do Inflant. W oczekiwaniu na długo zbierające się poczty magnackie hetman Radziwiłł zlecił pułkownikowi Janowi Sicińskiemu podjęcie akcji, której celem było odcięcie Szwedów od dostaw żywności i zamknięcia ich w murach miasta. Podczas próby odsieczy zginęło około 600 Szwedów.