Podczas I Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Chamonix w 1924 roku rozegrano jedną konkurencję. Reguły pozwalały by w bobie znajdowało się czterech lub pięciu zawodników. W odróżnieniu od tych zawodów, w Sankt Moritz wszystkie reprezentacje wystawiły składy pięcioosobowe. Różnice pojawiły się także w stylu ślizgu – w 1924 roku zawodnicy jedynie siedzieli w saniach, a podczas szwajcarskich rozgrywek niektórzy zjeżdżali w pozycji półleżącej. Był to dla wielu zawodników nieznany wcześniej styl jazdy ponieważ wymagał od sportowców dużo większych umiejętności.
Przebieg zawodów Początkowo zaplanowano przeprowadzenie konkurencji męskich piątek w ciągu dwóch dni – po dwa zjazdy 16 i 17 lutego. Jednak wiatr Föhn niosący ze sobą falę ciepłego powietrza rozpuścił przygotowany na torze lód. Dlatego zdecydowano by rozegrać jedynie dwa zjazdy 18 lutego. Oba zjazdy wygrały ekipy Stanów Zjednoczonych. Pierwsza ekipa Stanów Zjednoczonych pilotowana była przez zwycięzcę zawodów skeletonowych Jennisona Heatona, zaś drugą kierował zaledwie szesnastoletni Billy Fiske. Pozostali członkowie drugiej załogi (oprócz Clifforda Graya) zostali znalezieni przy pomocy ogłoszenia prasowego.