Jan Kazimierz Sapieha herbu Lis (zm. 22 lutego 1730 w Rawiczu) – hetman wielki litewski, starosta bobrujski.
Życiorys Był synem Franciszka Stefana, bratem Józefa Franciszka i Jerzego Felicjana. Jego ojcem chrzestnym był Jan III Sobieski.
Po skończeniu nauk w kolegiach jezuickich, udał się w trwającą 5 lat podróż po Europie zachodniej do Anglii, Francji i Holandii. Poseł województw poznańskiego i kaliskiego na elekcję 1704 rokuMichał Zwierzykowski, Samorząd sejmikowy województw poznańskiego i kaliskiego w latach 1696-1732, Poznań 2010, s. 415.. W 1704 roku był deputatem województwa kaliskiego w konfederacji warszawskiejKonfederacja Generalna, Circa Religionem Orthodoxam et Avitam Libertatem Woiewodztw, Ziem, y Powiatow Zkonfederowanych, [b.n.s]. Był jednym z przywódców stronnictwa króla Stanisława Leszczyńskiego na Litwie. W 1705 sprowadził z Torunia do Warszawy arcybiskupa lwowskiego Konstantego Zielińskiego, który koronował Leszczyńskiego. W 1705 roku potwierdził pacta conventa Stanisława LeszczyńskiegoArticuli pactorum conventorum Stanów tej Rzeczypospolitej i W. X. L. i państw do nich nalężących z Posłami JKM [...], s. 23.. W 1706 jako stronnik Leszczyńskiego został starostą generalnym Wielkopolski. Brał udział w wielu bitwach wojny północnej.