Polityka historyczna lub polityka pamięci – kształtowanie świadomości historycznej oraz wzmocnienie publicznego dyskursu o przeszłości.
Geneza pojęcia Polityka historyczna wynika z potrzeby mitologizacji przeszłości w celu tworzenia dziedzictwa kulturowego danego narodu. Różne narody podejmowały się takich zadań począwszy od starożytności. Historiografia stała się szczególnie upolityczniona w państwach autorytarnych XX wieku, szczególnie komunistycznych. Pojęcie polityki historycznej zaczęto studiować krytycznie w Niemczech w latach 80. gdzie zainteresowano się wpływem historii na politykę tego kraju. Wraz z początkiem lat 1990. debata publiczna na temat wydarzeń z historii zaczęła mieć coraz większe znaczenie: Wraz ze zjednoczeniem Niemiec stary podział na zachodnioniemiecką i wschodnioniemiecką politykę historyczną stracił rację bytu (…) w kontekście niemieckim pojęcie to nie ma – w przeciwieństwie do dyskursu politycznego polskiego – konotacji konserwatywnychRed. Magdalena Saryusz-Wolska, Pamięć zbiorowa i kulturowa.