thumb|Wartość procentowa odbijanego światła słonecznego na Ziemi w różnych warunkach Albedo () – parametr fotometryczny określający zdolność odbijania światła przez daną powierzchnię. Pojęcie to do fizyki wprowadził Johann Heinrich Lambert. Liczbowo jest równe współczynnikowi odbicia fal z całego zakresu o długości 300–3000 nm lub całego zakresu widzialnego.
Definicja Współczynnik albedo jest równy stosunkowi ilości promieniowania odbitego do padającego.
gdzie: – albedo, – promieniowanie odbite, – promieniowanie padające.
Współczynnik albedo jest wielkością bezwymiarową o wartości w zakresie 0–1. Wartość współczynnika równa 1 oznacza, że całość padającego na ciało promieniowania jest odbijana. Wartość 0 oznacza, że ciało nie odbija promieniowania.
Astronomia W astronomii określa się albedo płaskie, odpowiadające odbiciu od płaskiej powierzchni, oraz albedo sferyczne określające współczynnik odbicia dla całej półkuli ciała niebieskiego. Planety Układu Słonecznego mają albedo od 0,142 (Merkury) do 0,67 (Wenus). Albedo Ziemi wynosi 0,367. W Układzie Słonecznym obiektem odbijającym najwięcej padającego na niego światła słonecznego jest Enceladus, księżyc Saturna, którego albedo wynosi aż 0,99.