Mieszkańcy tych terenów korzystali głównie z zasobów leśnych, a pozostałe towary były sprowadzane z terenów Sandomierza oraz z południowego szlaku handlowego Via Regia Lusatiae Superioris (Droga Królewska Górnej Łużycy), przebiegającego przez ważne w średniowieczu i nowożytności miasta: Kraków-Tarnów-Rzeszów-Przeworsk-Jarosław-Przemyśl w kierunku Lwowa i dalej do Rusi.
Średniowiecze Pierwszą wzmiankę o Nisku znajdujemy w dokumencie z 15 kwietnia 1439, w którym król Władysław Warneńczyk zapisał Mikołajowi Czajce z Jawora 200 grzywien na wsiach Nysky, Zaoszicze (Zaosice w Sandomierskiem) i Pyelaskowicze (Pilaszkowice w Lubelskiem)Materiały archiwalne wyjęte głównie z metryki litewskiej od 1348 do 1607 roku, wyd. A. Prochaska, Lwów 1890, s. 83.. O Nisku wspomina również Jan Długosz w 1429 w dokumencie Liber beneficiorum dioecesis CracoviensisLiber beneficiorum docesis Cracoviensis s. 365 (s. 384 w przeglądarce)., jednakże autor wspomina w nim o ziemi nisieckiej, dlatego budzi kontrowersje i nie jest on uznawany jako pierwsza wzmianka.
Dawna nazwa miejscowości Niżsko zachowała się do dziś w formie przymiotnikowej niżańskiMaciej Malinowski: Obcy język polski, Warszawa 2003, „Westa-Druk” Wydawnictwo Tygodnika „Angora” M. Kuliś, s.