Kolejnym ważnym elementem twórczości pisarza było opowiadanie Dzień rekruta. W nim również zostały wykorzystane elementy autobiograficzne, co zresztą stanowi jedną ze stałych cech twórczości Uniłowskiego. Główny bohater – młody rekrut, jest uosobieniem „ofermizmu” i nieprzystosowania do służby wojskowej. Pochodzący z warstw inteligenckich i cierpiący na gruźlicę, czuje się całkowicie nieprzydatny w służbie wojskowej. Stanowi tym samym pretekst do ukazania bezmyślności i bezwzględności przełożonych zmuszających go do wykonywania wielu bezsensownych i często sprzecznych rozkazów. Postacie oficerów przedstawiono groteskowo, często jednostronnie, zaś fabuła opowieści skupiona jest właściwie na narratorze, gdyż faktycznie poza nim nie występują inni żołnierze. Wymowa utworu, krytykująca ówczesną armię i w istocie bardzo pacyfistyczna, była powodem ataków na pisarza, głównie ze strony rządowej oraz konserwatywnej publicystyki, zjednała mu jednak również wielu zwolenników. thumb|170px|Grób pisarza na warszawskich Powązkach Podczas podróży po Brazylii Uniłowski napisał dwie powieści określane też niekiedy jako reportaże. Jego Żyto w dżungli i Pamiętnik morski zrywają z dotychczasową konwencją literatury podróżniczej. Autor opisuje bezbrzeżną nudę tych podróży, trudy z nią związane i zawód doznany brzydotą krajobrazu.