na południe od ulicy Babiogórskiej Osiedle Piastowskie – północno-wschodnia część na północ od ulicy Piastowskiej i na wschód od alei Andersa Osiedle Słoneczne – pomiędzy aleją Andersa, ulicą Cieszyńską i Michałowicza Wapienica – na zachód od lotniska i osiedla Polskich Skrzydeł
Historia thumb|left|Aleksandrowice na mapie wojskowej z 1912 thumb|left|Tradycyjny wiejski dom przy ulicy Smolnej Dzieje Aleksandrowic sięgają schyłku XVIII wieku. Powstały w wyniku parcelacji tzw. Górnego folwarku starobielskiego w latach 1787–1790 i były pierwotnie częścią Starego Bielska. Samodzielność administracyjną uzyskały w 1864. Miejscowość rozwijała się wzdłuż dzisiejszej ulicy Cieszyńskiej – szosy cesarskiej oddanej do użytku w 1787. W 1849 założony został na terenie Aleksandrowic cmentarz bielskiej gminy żydowskiej. thumb|Nieistniejący pomnik cesarza Franciszka Józefa w Aleksandrowicach Według austriackiego spisu ludności z 1900 r., w 157 budynkach w Aleksandrowiach na obszarze 522 hektarów mieszkało 2191 osób, co dawało gęstość zaludnienia równą 419,7 os./km², z czego 1061 (48,4%) było katolikami, 1076 (49,1%) ewangelikami, a 54 (2,5%) żydami, 1905 (86,9%) niemiecko-, 274 (12,5%) polsko-, a 4 (0,2%) czeskojęzycznymi.