Wegetoterapia – praktyka o niepotwierdzonym w badaniach działaniu, stosowana w psychoterapii, która bazuje na fizycznych manifestacjach emocji i ćwiczeniach mających stymulować wypływ emocji na zewnątrz organizmu, którego twórcą jest Wilhelm Reich. W medycynie niekonwencjonalnej przypisywane jest jej rzekome usuwanie napięć mięśniowych i reguluje zachodzące w organizmie procesy (np. regulację procesów hormonalnych).

Podstawowe założenia Za początek wegetoterii przyjmuje się praktykę terapeutyczną Wilhelma Reicha, której wyniki opisał w wydanej w 1935 roku książce Psychischer Kontakt und vegetative Strömung. Praktyka ta bazowała na hipotezie istnienia orgonu i bionów, stworzonej przez Reicha w latach 30 (opisanej w książce Die Bione z 1938) oraz w latach wcześniejszych na opracowanej przez niego metodzie psychoanalitycznej wydobywania rzeczywistego charakteru człowieka, który pozostaje utajony (opisana w Charakteranalyse z 1933).