Po tej publikacji Reich spotkał się z ostracyzmem i nie mógł kontynuować rozwoju „analizy charakteru”. Opublikował wówczas hipotezę dotyczącą orgonu oraz złożenia nowej pseudonaukowej dziedziny, którą nazwał fizyką orgonu. Zgodnie z jej założeniami istnieje hipotetyczna energia życiowa lub energia psychiczna, która występuje w całym wszechświecie, nazwana orgonem. Energia tam ma rzekomo być przenoszona i kumulowana w organizmie w postaci bionów. Reich twierdził, że przepływ orgonu odkrył badając własny organizm i zastosował na sobie terapię orgonalną. Według założeń pseudoteorii zawartej w fizyce orgonu napięcie mięśniowe, nazwane zbroją mięśniową, ma uniemożliwiać swobodny przepływ orgonu przez ciało człowieka. W dalszej kolejności Reich podważa pierwotną teorię dotyczącą zbroi charakteru, i postuluje że problemy psychologiczne, w tym spadek sprawności seksualnej, są spowodowane ubytkami w ilości hipotetycznego orgonu i proponuje użycie skrzyni wyłożonej na przemian wełną stalową i wełną organiczną, w której zamykane są osoby w celu akumulacji tej energii (tj. akumulatora orgonu).