Kiedy mjr Dekutowski postanowił przedostać się na Zachód, rozkazem z 12 września 1947 mianował por. Z. Brońskiego swoim następcą. W tym okresie oddział por. Z. Brońskiego podzielony był na trzy patrole, dowodzone przez Walentego Waśkiewicza ps. Strzała, Stanisława Kuchcewicza ps. Wiktor i Zygmunta Liberę ps. Babinicz. W ostatnim okresie swojej działalności Zdzisław Broński ukrywał się w bunkrze, wybudowanym w maju 1947 pod prywatną stodołą rodziny Lisowskich w miejscowości Dąbrówka (obecnie Nowogród). Za jego wskazanie dwukrotnie została wyznaczona nagroda finansowa przez władze komunistyczne.
Przybrany przez Zdzisława Brońskiego pseudonim „Uskok” mógł pochodzić od faktu, że utykał na skutek dwukrotnego zranienia nogi, w tym za drugim razem w kolano, w wyniku przypadkowego postrzału z broni przez członka jego oddziału 12 stycznia 1947. Jego partnerka życiowa przystąpiła do oddziału w maju 1946, została zaprzysiężona, działała jako łączniczka i kurierka (po wojnie partnerka wyszła za mąż, zmarła w 2013). Mieli syna Adama (ur. 29 lipca 1947), który w 2000 formalnie powrócił do nazwiska ojca.
Okoliczności śmierci