Koncesja Selkirka – nadanie ziemskie około 300 tysięcy kilometrów kwadratowych na terenie dzisiejszej prowincji Kanady Manitoba oraz stanów USA Minnesota i Dakota Północna dokonane przez Kompanię Zatoki Hudsona na rzecz Lorda Selkirka w 1809.
Od początku swej administracji Ziemi Ruperta, Kompania starała się nie dopuścić do osadnictwa na tym terenie, pragnąc zachować monopol na handel skórami i innymi towarami. Zakaz ten był wielokrotnie łamany poprzez nielegalne osadnictwo, najczęściej Metysów. Kompania tolerowała to głównie ze względu na wartość usług świadczonych jej przez Metysów. Koncesja Selkirka była pierwszym wyłomem w tej regule. Thomas Douglas, który przeszedł do historii jako Lord Selkirk, obiecał Kompanii dostarczanie 200 pracowników rocznie, zapewnienie pewnych źródeł zaopatrzenia w żywność i pomoc w osiedlaniu się emerytowanych pracowników Kompanii.