Kadłub podzielony był grodziami poprzecznymi i wzdłużnymi na 24 przedziały wodoszczelne. Na większości długości, z wyjątkiem dziobu i rufy kadłub posiadał dno podwójne. Okręt posiadał dwa ciągłe pokłady kadłuba, w tym dolny pokład pancerny, poniżej linii wodnej, i pokład górny. Między pokładem pancernym a górnym znajdowały się m.in. zasobnie węglowe, zwiększające ochronę.

Uzbrojenie Artylerię główną stanowiły cztery działa odtylcowe Kruppa kalibru 305 mm wz. 1880, umieszczone w dwóch barbetach nakrytych wieżami (stanowiska barbetowo-wieżowe). Miały one długość 7625 mm (25 kalibrów – L/25), a długość przewodu lufy 6720 mm i masę 31,5 t. Według innych źródeł cytowanych przez Pastuchowa, masa wynosiła 37 ton.. Ich szybkostrzelność wynosiła 1 strzał na 3 minuty. Strzelały one pociskami o masie 329 kg, z prędkością początkową 500 m/s na efektywną odległość 7800 mWedług innych źródeł cytowanych w , masa pocisku wynosiła 382 kg i prędkość początkowa 540 m/s.. Mogły strzelać różnymi pociskami, o długości 2,8 kalibrów, 3,5 kalibrów, 4 i 5 kalibrów, o różnej masie materiału kruszącego, od 16 do 40 kg. Były to najmocniejsze działa zastosowane do tej pory na okręcie niemieckiej budowy. Diagonalne rozmieszczenie wież, stosowane w tym czasie, miało teoretycznie zapewniać prawie okrężny ostrzał wszystkich armat.