thumb|280px|right|Port morski z willą medycejską (1637) thumb|280px|Krajobraz z Apollem i Merkurym (1645) right|280px|thumb|Port morski z zaokrętowaniem królowej Saby (1648) thumb|280px|Port morski o wschodzie słońca (1674) Claude Lorrain, właśc. Claude Gellée, zwany także Le Lorrain (ur. w 1600 w Chamagne w Lotaryngii, zm. 23 listopada 1682 w Rzymie) – francuski malarz, rysownik i rytownik okresu baroku, pejzażysta. Życiorys Pochodził z ubogiej wiejskiej rodziny. Działalność malarską rozpoczął jako pomocnik pejzażysty Agostina Tassiego (1580–1644). W latach 1625–1626 był uczniem Claude'a Derueta. W 1627, po pobycie w Neapolu i Nancy, osiedlił się na stałe w Rzymie, stając się wkrótce uznanym pejzażystą. W 1634 został członkiem rzymskiej Akademii św. Łukasza. Nigdy się nie ożenił. W 1653 urodziła się jego nieślubna córka Agnese. Tworzył głównie dla przedstawicieli rzymskiej arystokracji i papieży: Urbana VIII, Aleksandra VII i Klemensa IX. Król hiszpański Filip IV zamówił u niego siedem obrazów o treści zaczerpniętej ze Starego i Nowego Testamentu, przeznaczonych do nowej siedziby królewskiej – Pałacu Buen Retiro w Madrycie.