Jeśli przedmiot w całej wielkości zawiera samopodobnych kopii siebie wielkości to jego wymiar samopodobieństwa wyrażony jest przez równanie:
Można je przekształcić do postaci:
Przykładowe wymiary Wymiary samopodobieństwa fraktali są liczbami rzeczywistymi. Na przykład wymiar fraktalny zbioru Cantora wynosi w przybliżeniu 0,630929, zaś kostki Mengera około 2,726833. Wymiary samopodobieństwa figur zdecydowanie bliższych nam – linii, kwadratu i sześcianu, to odpowiednio 1, 2 i 3. Takie też są ich wymiary topologiczne, czyli tyle współrzędnych jest nam potrzebnych do opisania położenia w ich wnętrzu. Wymiary samopodobieństwa fraktali zawierają się np. w przedziale (1, 2), czyli wymiary tej grupy fraktali (mowa tu na przykład o trójkącie Sierpińskiego czy płatku Kocha) są mniejsze niż figury płaskiej, a większe niż prostej. Tak więc fraktale, których wymiary samopodobieństwa zawierają się w tym przedziale, już nie są prostymi, a jeszcze nie są figurami płaskimi.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Geometria fraktalna