Na dodatek D’Antoni przesunął Anthony’ego na pozycję point forward, by zwiększyć tempo ofensywne zespoły, jednakże istniały obawy, że Anthony będzie przez zbyt długi czas trzymał piłkę, co miało przyczynić się do stagnacji ofensywnej Knicks.

Po porażce z Boston Celtics, Knicks osiągnęli bilans 8-15, a D’Antoni, 4 lutego 2012 w meczu przeciwko New Jersey Nets, włączył do składu trzeciego rozgrywającego – Jeremy’ego Lina, co zostało odebrane jako akt desperacji. Lin, który w obliczu kontuzji Imana Shumperta podpisał z Knicks kontrakt 27 grudnia, zanotował w tymże meczu 25 punktów i 7 asyst, zapewniając drużynie zwycięstwo. Po tym meczu zaczęto chwalić Lina za umiejętność prostego prowadzenia ofensyw Knicks, którzy mieli z tym kłopoty od początku sezonu. Jednakże nikt nie przypuszczał, że zagra on kolejny taki mecz. Niespodziewanie w kolejnym spotkaniu z Utah Jazz, D’Antoni znów postawił na Lina, a ten jeszcze poprawił swoje statystyki z poprzedniego meczu, i zanotował 28 punktów i 8 asyst. Po tym meczu NBA ogarnęło zjawisko nazwane później Linsanity – gracz Knicks stał się fenomenem publiczności, a miliony kibiców oglądały spotkania popularnych „Nowojorczyków”.