Odkrycie pingwinów Pingwiny zostały odkryte w XVI wieku przez żeglarzy poszukujących szlaków morskich wokół wybrzeży Ameryki Południowej i Afryki . Wzmianki o pingwinach zachowały się w dziennikach okrętowych słynnych nawigatorów, takich jak Vasco da Gama i Ferdynand Magalhães, a także piratów Francisa Drake'a i Williama Dampiera . Niektórzy żeglarze uważali je za ryby pierzaste, podczas gdy inni, np. Francis Drake, nazywali je nielotnymi czarno-białymi gęsiami. Marynarze łapali i zjadali pingwiny, mimo że nie przepadali za ich tłustym, pachnącym rybą mięsem. Na przykład angielski nawigator James Cook wolał jeść pingwiny niż solone mięso ze statków. Nietypowy wygląd pingwinów fascynował ówczesnych uczonych, którzy w XVI i XVII wieku spierali się, czy pingwiny są ptakami, rybami czy czworonogami, aż do 1758 roku, kiedy szwedzki przyrodnik Karol Linneusz po raz pierwszy usystematyzował pingwina białobrewego jako ptaka spokrewnionego z albatrosami .