pomysłodawcą formy sygnału czołówkowego magazynu satyrycznego 60 minut na godzinę i jego oprawy dźwiękowej, formy kolażu dźwiękowego wspomnianego Samouczka oraz ilustracji ITR-u i późniejszego Ilustrowanego Magazynu Autorów.
W połowie lat 70. zaczął się krystalizować profil redakcyjnej aktywności Kordowicza jako dziennikarza i prezentera radiowego. Z twórcami związanymi ze Studiem Eksperymentalnym Polskiego Radia prowadził audycje dotyczące muzyki elektronicznej. Z Krzysztofem Szlifirskim stworzył cykl Instrumenty elektryczne i elektronowe, z Eugeniuszem Rudnikiem – serię audycji Fantazja elektryczna. Od początku 1977 rozpoczęła się na antenie programu III emisja cotygodniowego Studia nagrań, autorskiej audycji Jerzego Kordowicza, której bezpośrednią kontynuacją jest Studio el-muzyki, z późniejszymi przerwami nadal emitowane. Magazyn wypełniała twórczość artystów dokonujących elektronicznych transkrypcji muzyki poważnej takich jak Isao Tomita czy Walter Carlos; zespołów rockowych w których muzyce instrumenty klawiszowe zaczęły stanowić o charakterze brzmienia, m.in.