W latach 80. prowadził audycje: Wiolinem i basem i Rewia piosenek w krakowskiej rozgłośni Polskiego Radia. Prowadził program Muzyka lekka, łatwa i przyjemna oraz był konferansjerem podczas Krajowych Festiwali Piosenki Polskiej w Opolu i Międzynarodowych Festiwali Piosenki w Sopocie i koncertów telewizyjnych, jak też podczas koncertów polskich wykonawców w kraju i za granicą (m.in. Haliny Kunickiej) i zagranicznych artystów grających w Polsce (m.in. Marlene Dietrich, Charlesa Aznavoura, Juliette Greco i Jacques’a Brela). W 1994 zdobył Super Wiktora dla osobowości telewizyjnej, a w 1995 otrzymał Diamentowy Mikrofon dla zasłużonego twórcy radiowego.
Napisał kilkanaście książek, m.in. monografie George’a Gershwina (Gershwin, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1975), Johanna Straussa (Jan Strauss, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1979) i Franciszka Lehára Usta milczą, dusza śpiewa. Opowieść o życiu i twórczości Franciszka Lehára (Wydawnictwa Radia i Telewizji, 1992). Przez 20 lat był konferansjerem duetu fortepianowego Marek i Wacek i napisał znaczącą monografię pt. Marek i Wacek: historia prawdziwa (Wydawnictwo „Pomorze”, 1990).