Rządzili oni Szwecją w latach 1523–1654 i Rzecząpospolitą w latach 1587–1668 (w latach 1592–1599 istniała unia polsko-szwedzka pod rządami Zygmunta III Wazy).
XVII wiek Od 1561, kiedy włączyła do swojego terytorium całą Estonię, a zwłaszcza w XVII wieku, od panowania Gustawa II Adolfa (1611–1632), do Karola X Gustawa (1654–1660), Szwecja toczyła walka o dominację w rejonie Morza Bałtyckiego (dominium Maris Baltici). Chcąc uczynić z Bałtyku morze wewnętrzne, Szwedzi prowadzili wojny z Danią, Polską i Rosją oraz w latach 1630–1648 brali udział w wojnie trzydziestoletniej, która doprowadziła do uzyskania przez Szwecję zdobyczy terytorialnych oraz mocarstwowej pozycji.
W 1655 roku armia szwedzka pod wodzą Karola Gustawa uderzyła na Rzeczpospolitą, czym zapoczątkowała II wojnę północną, w polskiej historiografii znaną jako Potop Szwedzki. Konflikt z Rzecząpospolitą zakończył się w 1660 roku pokojem w Oliwie, natomiast ze sprzymierzoną z nią Danią – pokojem w Kopenhadze.