Przez kolejny rok podtrzymywała wysoką formę, która wzrosła w 2002 kiedy po odpadnięciu w drugiej rundzie w Stanford wkroczyła do czołowej dwudziestki rankingu WTA. Jednak jej największym sukcesem w tamtych latach był półfinał imprezy w Amelia Island, gdzie po pokonaniu Francuzek Amélie Mauresmo i Sandrine Testud przegrała z Venus Williams.
W turniejach wielkoszlemowych występowała już od 1996 roku, kiedy to zagrała w pierwszej rundzie Wimbledonu. Czterokrotnie grała w drugiej rundzie Australian Open (ostatnio w 2003). W 2002 r. w trzeciej rundzie French Open. Na tym samym etapie grała dwukrotnie w Wimbledonie. W latach 1998–2000 swój udział w US Open kończyła na drugiej rundzie.
Trzykrotnie reprezentowała Luksemburg na igrzyskach olimpijskich: w 1996 2000 i 2004.
W 2014 roku po udziale w turnieju WTA w Luksemburgu zakończyła karierę.
Życie prywatne Jej coachem jest Henri Faberga. Należy do zawodniczek, które lubią grać na kortach twardych lub trawiastych. Ojciec, Jean, jest inżynierem. Matka, Ginette, nauczycielką wychowania fizycznego. Jej brat, Gilles, również zajmuje się zawodowo tenisem ziemnym (na razie w gronie juniorów).