Zasady życia diakonis Kościół protestancki nie uznaje życia zakonnego w takim rozumieniu, jak inne kościoły chrześcjańskie. Siostry - diakonise składają przyrzeczenie diakonackie: służby, posłuszeństwa władzom kościelnym, życia we wspólnocie i przestrzegania celibatu. Nie zobowiązują się jednak do życia w diakonii do końca życia, chociaż większość z nich pozostaje w niej aż do śmierci. Diakonisa, która chce wyjść za mąż, opuszcza wspólontę i automatycznie przestaje do niej należeć.
Siostry - diakonisy prowadzą życie wspólnotowe. Nie posiadają jednak reguły diakonackiej, ale jedynie zwięzły statut życia. W ich domu nie ma klauzury i posiłki wspólonotowe nie są obowiązkowe. Siostry spotykają się jednak w miarę możliwości na wspólnych modlitwach. Diakonisy nie mają wspólnej kasy. Podejmują normalną pracę zarobkową wśród świeckich (najczęściej w szkołach, przedszkolach, szpitalach, czy domach opieki). Każda siostra otrzymuje w pełni swoje wynagrodzenie i nie dzieli się nim z innymi diakonisami. Same odkładają swoje oszczędności i opłacają składki emerytalne. Są jednak zobowiązane do zapłaty czynszu za mieskanie w domu wspólnoty.