thumb|Przebieg Via Egnatia thumb|Fragment drogi pod Kawalą thumb|Fragment drogi w Filippi Via Egnatia – starożytna droga rzymska, zbudowana w latach 146-120 p.n.e. na Półwyspie Bałkańskim.

Przebiegała od Dyrrachium na wybrzeżu Adriatyku przez Egnatię do Bizancjum (dzis. Stambuł), stanowiąc zamorskie przedłużenie Via AppiaA. Rosset: Starożytne drogi i mosty, dz. cyt., s. 109. i tym samym główny szlak komunikacyjny pomiędzy Rzymem i jego posiadłościami na WschodzieJ. Wielowiejski: Na drogach i szlakach Rzymian, dz. cyt., s. 152..

Jej budowę rozpoczął prokonsul Macedonii Gnejusz EgnatiuszWielka Historia Świata, dz. cyt., s. 277.. Początkowo przebiegała do Tesaloniki na dystansie ponad 700 km, następnie przedłużono ją do Bizancjum i całkowita długość wynosiła ok. 1100 kilometrów. Jako transkontynentalna magistrala była w istocie drogą wojskową, przeznaczoną do szybkiego przemieszczania legionów z Italii przez cieśninę Otranto do Macedonii, Tracji i prowincji małoazjatyckich. Miała liczne odgałęzienia i połączenia z Grecją (przez Tesalię), północną Macedonią i Dolną oraz Górną Mezją (aż do Viminacium)J. Wielowiejski: Na drogach i szlakach Rzymian, dz. cyt., s. 155..