Jeszcze przed rozpoczęciem II wojny światowej, w związku z niewystarczającym zasięgiem ówczesnych samolotów bojowych, rozpoczęto prace nad budową lotniskowców. Geoffrey Pyke zaproponował wykonanie okrętu z lodu. Taka jednostka byłaby tania w produkcji i łatwa do naprawy. Zaproponowana przez niego jednostka (będąca w istocie ogromną górą lodową z własnym napędem) miała mieć ok. 610 m długości, 91,5 m szerokości i 61 m wysokości, oraz wyporność rzędu 2 mln ton. Grube na 12 m burty miały być odizolowane gumą lub tworzywem sztucznym oraz chłodzone systemem sprężarek i rurociągów. Ze względu na obawy co do niezawodności konstrukcji prace przerwano. W 1943 roku w USA rozwiązano problem zbyt szybkiego topnienia lodu mieszając morską wodę z miazgą drzewną. Uzyskany kompozyt nazwano Pykecrete na cześć Pyke'a. Model został zbudowany na jeziorze w Parku Narodowym Jasper w Kanadzie. Jednak amerykańskie dowództwo zdecydowało się na produkcję konwencjonalnych lotniskowców. Z modelu wymontowano wszystkie urządzenia i zostawiono go, aż zatonął.