Przez następne stulecia pozostałości fortecy pozostawały opuszczone i popadały w coraz większą ruinę. Pierwsze prace archeologiczne rozpoczął tutaj w 1966 roku Joszua Prawer. Kontynuowane w następnych latach wykopaliska odkryły najlepiej zachowaną twierdzę krzyżowców w Izraelu. Aby lepiej chronić ruiny utworzono Park Narodowy Belvoir, który w 1968 roku udostępniono zwiedzającym.
Nazwa Frankońscy rycerze nazywali zamek Burg Belvoir (pol. Piękny Widok) lub le Coquet (pol. Kokietka). Nazwa ta nawiązywała do wspaniałej panoramy Doliny Jordan jaka roztaczała się z fortecy. Nazwa hebrajska Kohav HaJarden (pol. Gwiazda Jordanu) upamiętnia osiedle żydowskie, które istniało w tej okolicy w czasach rzymskich i bizantyjskich.
Park Narodowy Zamek Belvoir został wybudowany na planie koncentrycznym, który był powszechnie stosowany w późniejszych zamkach krzyżowców. Była to symetryczna pięciokątna forteca, otoczona fosą (20 metrów szerokości i 12 metrów głębokości). Wydobyte przy kuciu fosy czarne bazaltowe skały wykorzystano do budowy murów. Mur zewnętrzny wzmocniono potężnymi wieżami wzniesionymi w każdym z pięciu narożników. Dodatkowo pośrodku każdego z boków umieszczono dodatkową mniejszą wieżę obronną. Wewnątrz znajdowała się kwadratowa cytadela. Jej mur obronny był wzmocniony kwadratowymi wieżami wzniesionymi w narożnikach.