Krzysztofa Suchtena, Jana Dantyszka i Jana z Wiślicy. Przebywał na dworze węgierskim Stefana Batorego – kanclerza Budy i tu napisał poemat o św. Władysławie królu Węgier. Poświęcił epitalamium w 1512 dedykowane Janowi Lubrańskiemu, biskupowi poznańskiemu, wysławiał zaślubiny królewskie Zygmunta Starego z Barbarą Zapolya. Stawał do turnieju poetyckiego z Andrzejem Krzyckim i swoim uczniem Janem Dantyszkiem (późniejszym biskupem warmińskim). W roku 1513 został Paweł z Krosna przyjęty do grona zarządzającego uniwersytetem krakowskim.
Twórczość Dawał on wyraz swojego patriotyzmu i przywiązania do Polski, w poemacie Victoria a Sigismundo rege a. 1514 e Moschis relata opiewając zwycięstwo Zygmunta I Starego pod Orszą i odniesione w 1514 nad Moskwą. W 1515 wydał w Krakowie swój nowy poemat Carmina..., ułożony z okazji wiedeńskiego zjazdu Habsburgów i Jagiellonów, który dedykował Krzysztofowi Szydłowieckiemu. Wyjechał do Wiednia, gdzie u Winterburgera nakładem Hieronima Wietora wydał zbór wierszy, a potem powrócił do Krakowa. Autor liryków, epigramów, utworów religijnych, panegiryków. Ponad 12 ksiąg zawierających tłumaczenia m.in. Lukana, Plauta, Liwiusza, Wergiliusza i Owidiusza i około czterech tysięcy wierszy.