Zapewne prześladowania chrześcijan były powodem rozpowszechniania się w tekstach kościelnych kontrakcji. Skracano już nie tylko imiona święte, lecz także inne słowa: eps – episcopus, pbr – presbiter, eccla – ecclesia, apls – apostolus, dns – dominus, scs – sanctus.
Obok nomina sacra w piśmie łacińskim funkcjonowały jeszcze inne abrewiacje tworzone przez kontrakcje. Ponieważ używano ich głównie w tekstach prawniczych, zwane są notae iuris.
Wiele skrótów w piśmie łacińskim wywodzi się również z not tyrońskich.
Tradycję skrótów zachowano także w tekstach cerkiewnosłowiańskich wykorzystywanych w Kościele prawosławnym.
Zobacz też Staurogram
Uwagi
Przypisy S. Strach, Krótka gramatyka języka cerkiewnosłowiańskiego, Bratczyk, Hajnówka 1999, s. 12.
Bibliografia A.H.R.E. Paap, Nomina Sacra in the Greek Papyri of the First Five Centuries, Papyrologica Lugduno-Batava VIII (Leiden 1959). L.W. Hurtado, The Earliest Christian Artifacts: Manuscripts and Christian Origins, Cambridge 2006, s. 95–134. Ph. Comfort, Encountering the Manuscripts: An Introduction to New Testament Paleography and Textual Criticism, Broadman & Holman Publishers, 2005, s. 199–253.
Linki zewnętrzne
The Tetragrammaton and the Christian Greek Scriptures, Appendix K: Nomina Sacra
Kategoria:Paleografia Kategoria:Biblia