po Chr.).
Noty były mocno przetworzonymi i skrajnie uproszczonymi literami bądź fragmentami liter, z których pozostawał często jeden charakterystyczny element. Końcówki fleksyjne oznaczano poprzez układ kropek i przecinków o znaczeniu zależnym od położenia względem sąsiedniej litery. Do średniowiecznych systemów brachygraficznych weszło tylko kilka znaków wywodzących się z not tyrońskich. Dały one natomiast początek średniowiecznemu systemu skracania wyrazów poprzez znaki specjalne.
Współcześnie znak ⁊, oraz gaelickim szkockim (w którym jest znany jako agusan, wym. w IPA: ) jako odpowiednik ligatury &.
Kodowanie
Przypisy
Kategoria:Paleografia