Tygrys sumatrzański (Panthera tigris sumatrae) – podgatunek tygrysa azjatyckiego, drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych (Felidae), najmniejszy ze współcześnie żyjących tygrysów i jedyny pozostały przy życiu z grupy tygrysów Archipelagu Sundajskiego. Tradycyjnie jest klasyfikowany jako podgatunek Panthera tigris sumatrae, opisany przez Pococka (1929), co potwierdzają badania genetyczne. Różnice morfologiczne są jednak na tyle wyraźne, że niektórzy badacze powołujący się na filogenetyczną koncepcję gatunku PSC (Cracraft i inni, 1998 oraz Mazák i Groves, 2006) sugerują uznanie tygrysa sumatrzańskiego za odrębny gatunek Panthera sumatrae.
Zasięg występowania Małe, odizolowane populacje na Sumatrze. Większość w parkach narodowych i rezerwatach.
Charakterystyka Sierść tygrysa sumatrzańskiego jest najciemniejsza pośród wszystkich tygrysów. Nos szeroki i krótki (krótszy niż u P. t. corbetti i P. t. sondaica), płaszczyzna potyliczna szeroka, z licznymi i szerokimi pręgami, szerszymi niż u P. t. sondaica. Dojrzały samiec osiąga przeciętnie długość 240 cm (wraz z ogonem) przy średniej masie ciała ok. 120 kg. Samice osiągają odpowiednio - 220 cm i 90 kg. Swój niewielki rozmiar zawdzięcza gęstym lasom Sumatry i małym rozmiarom dostępnego pokarmu. Tygrys sumatrzański jest bardzo dobrym i szybkim pływakiem.