Joasia Podborska – ma około 26 lat. Jest domową nauczycielką panien Orszeńskich. Wcześnie straciła rodziców, utrzymywała się z własnej pracy i wspomagała młodszych braci. Wiele zawdzięcza samokształceniu, wiele czytała, interesowała się literaturą i teatrem. Pracę nauczycielską traktowała jako posłannictwo. Wierzyła w dobro, postęp, chciała się do niego przyczynić. Tęskniła za utraconym domem i pragnęła mieć kogoś bliskiego.
Korzecki – inżynier, pracujący przy kopalni w Zagłębiu. Niewadzka – majętna wdowa. Natalia Orszeńska – starsza wnuczka Niewadzkiej. Wanda Orszeńska – młodsza wnuczka Niewadzkiej. Wiktor Judym – brat Tomasza. Teosia – żona Wiktora Judyma, matka Karolci i Franka. Węglichowski – dyrektor zakładu w Cisach. Jan Bogusław Krzywosąd Chobrzański – administrator zakładu w Cisach. Leszczykowski – kupiec, za granicą nazywany M. Les.
Odbiór i analiza Krytycy i czytelnicy uznali ją za istotne wydarzenie literackie i społeczno-polityczne. Ludzie bezdomni przynieśli Żeromskiemu pozycję „duchowego wodza pokolenia”. Powieść odczytano jako dzieło o problemach społeczno-moralnych epoki, jako protest przeciwko rozwarstwieniu i niedoli najbiedniejszych warstw narodu.