Wobec narastających niejasności dotyczących bliskich relacji pokrewieństwa gatunków zaliczanych do Haplochromis sensu lato, Van Oijen zaproponował, by wszystkie kontrowersyjne rodzaje wyodrębnione z Haplochromis uznać za synonimy, a objęte nimi gatunki traktować jako Haplochromis sp., do czasu pojawienia się jednoznacznych opracowań taksonomicznych. Wielu autorów zgodziło się z propozycją van Oijena, co znalazło odzwierciedlenie w nazewnictwie stosowanym w literaturze naukowej po roku 1996.
Pomimo braku nowej i bardziej precyzyjnej diagnozy taksonomicznej rodzaju, znane internetowe bazy danych o rybach – Catalog of Fishes i FishBase – ponownie zaczęły stosować nazwę Astatotilapia. Zaliczają do tego rodzaju następujące gatunki: Astatotilapia bloyeti (Sauvage, 1883) Astatotilapia burtoni (Günther, 1894) – gębacz trójbarwny, gębacz czarnogardły Astatotilapia calliptera (Günther, 1894) Astatotilapia desfontainii (Lacepède, 1802) Astatotilapia flaviijosephi (Lortet, 1883) Astatotilapia fuelleborni (Hilgendorf & Pappenheim, 1903) Astatotilapia gigliolii (Pfeffer, 1896) Astatotilapia stappersii (Poll, 1943) Astatotilapia swynnertoni (Boulenger, 1907) Astatotilapia tchadensis Trape, 2016
Przypisy (pdf)
Kategoria:Haplochromini