thumb|Grobowiec rodzinny Aleksandra Osińskiego Aleksander Osiński herbu Wąż (ur. 27 lutego 1870 w Pilicy, zm. 10 lutego 1956 w Warszawie)sejm-wielki.pl – Aleksander Osiński h. Wąż [dostęp 2011-12-22]. – senator w II RP i prezes Polskiego Czerwonego Krzyża, generał major Armii Imperium Rosyjskiego oraz generał dywizji Wojska Polskiego II RP, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Antoniego i Katarzyny z Przesmyckich. W 1889 ukończył Oficerską Szkołę Piechoty w Petersburgu, zostając oficerem zawodowym w armii carskiej, w stopniu podporucznika. 1 lipca 1893 zostaje mianowany na stopień porucznika. Jako dowódca kompanii i batalionu uczestniczył w rosyjskiej interwencji w Chinach w latach 1900–1901. W sierpniu 1903 awansuje na stopień kapitana. Podczas wojny rosyjsko-japońskiej 1904–1905 walczył na froncie mandżurskim. 26 lutego 1909 zostaje podpułkownik, a 5 października 1913 pułkownikiem. Od stycznia 1915 był dowódcą pułku. Ponadto podczas I wojny światowej brał udział w działaniach na froncie austriackim. Generał major z 1915 na stanowisku dowódcy brygady piechoty. W marcu 1917 dowódca dywizji piechoty. Ranny na froncie i kilkakrotnie kontuzjowany. W lipcu 1917 był członkiem Komisji Wojskowej Polskiego Wojskowego Komitetu WykonawczegoHenryk Bagiński, Wojsko Polskie na wschodzie 1914–1920, Warszawa 1921, s. 124..