Przedwczesna śmierć Thoby’ego Stephena w 1906 roku wzmocniła postanowienie Vanessy i Virginii, aby pozostać niezależnymi i współdziałać z resztą grupy.
Bloomsbury Group zdobyła rozgłos w 1910 roku, kiedy kilku jej członków wplątało się w tzw. „Dreadnought hoax”. Był to żart Horace’a de Vere’a Cole’a, który oszukał Królewską Marynarkę, wprowadzając na reprezentacyjny okręt HMS „Dreadnought” delegację abisyńskich władców, która w rzeczywistości składała się z: Virginii Woolf, Adriana Stephena, Guya Kidleya, Anthony’ego Buxtona i Duncana Granta, odpowiednio poprzebieranych i ucharakteryzowanych. Przygotowanie żartu kosztowało Cole’a 4000 funtów.
W tym samym roku Roger Fry zorganizował wystawę postimpresjonizmu w Londynie, która została bardzo źle odebrana przez krytyków.
Po I wojnie światowej grupa zaczęła powiększać krąg znajomości, tracąc zarazem na dotychczasowej jednolitości światopoglądowej. W 1913 roku stworzono pracownię „” (Roger Fry, Duncan Grant i Maynard Keynes), a w 1917 wydawnictwo „Hogart Press” (Virginia i Leonard Woolf).