Swen II Estrydsen, Svein Estridsen (ur. ok. 1020, zm. między 1074 a 1076) – król Danii od 1047, założyciel dynastii Estrydsenidów.
Wywód genealogiczny
Dzieciństwo i młodość Swen Estridsen urodził się jako najstarszy z trzech synów jarla Ulfa i Estrydy, siostry Knuta Wielkiego, króla Danii i Anglii. Imię otrzymał po swoim dziadku macierzystym, Swenie Widłobrodym. Cieniem na dzieciństwie Swena położyło się zamordowanie jego ojca przez Kanuta Wielkiego. Po dojściu do pełnoletniości Swen II stał wiernie przy swoim kuzynie Kanucie Srogim (Hardekanucie), synu i następcy Kanuta Wielkiego.
W 1042 lub, co mniej prawdopodobne, w 1040 Magnus Dobry najechał na Danię. Swen Estridsen został postawiony przez Hardekanuta na czele wyprawy ratunkowej. Pokonany przez Magnusa, powrócił do Anglii w czerwcu lub lipcu 1042 roku, gdzie w międzyczasie zmarł Hardekanut.
thumb|300px|Moneta wybijana przez Swena II Estridsena (z około 1050)