Jianzhi Sengcan (chiń. 鑑智僧璨, Wade-Giles Chien-chih Seng-ts’an, kor. Sŭngch’an; jap. Konchi Sōsan; wiet. Tăng Xán; ur. ok. 529, zm. 613) – był trzecim patriarchą (chiń. sanzu 三祖) buddyzmu chan jako następca Huike, przed Daoxinem.
Życiorys O jego życiu zachowało się tak mało informacji, że niektórzy badacze w ogóle wątpią w jego istnienieAndy Ferguson. Zen’s Chinese Heritage. s. 24..
Praktykował u mistrza Huikego przez 6 lat. Po otrzymaniu od niego przekazu Dharmy, mistrz Sengcam przebywał na górze Wangong w Shuzhou.
W latach 574–577 władca Wu z dynastii Zhou postanowił prawie całkowicie zniszczyć buddyzm. Zamknięto klasztory, niszczono wszelkie teksty buddyjskie i posągi, siłą zmuszano do mnichów i mniszki do rezygnacji ze stanu mnisiego. Prawdopodobnie wtedy mogły ulec zniszczeniu wszelkie materiały związane z Patriarchą.
W czasie prześladowań buddyzmu usunął się z publicznego życia i żył wśród świeckich ludzi oraz w górskiej pustelni. Ten okres trwał ponad 10 lat. Był znany z przyjacielskiego nastawienia do wszystkich, współczucia i łagodnościHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: A History. India and China. Str. 97..
W erze kaihuang (581–600) wraz ze swoim uczniem, późniejszym mistrzem chan Tingiem, przebywał w pustelni na górze HuangongObecnie Shuzhou w powiecie Qianshan w prow.