zwycięska ekipa z tej rywalizacji przystępowała do właściwego finału z obrońcą tytułu, ale to nie stało się ani razu udziałem Niemców, którzy ulegali kolejno Amerykanom (1935), Australijczykom (1936), ponownie Amerykanom (1937) i ponownie Australijczykom (1938). Najbliższa powodzenia ekipa niemiecka była w 1937, kiedy przegrała z USA jedynie 2:3 (Henkel zdobył jeden punkt w singlu, ale przegrał drugi mecz singlowy i debel z von Crammem). W 1939 Niemcy przegrali w finale europejskim Pucharu Davisa z Jugosławią; wcześniej w 1939 zespół niemiecki pokonał m.in. Polaków 3:2 – Henkel wygrał z Adamem Baworowskim i w deblu (w parze z naturalizowanym Austriakiem von Metaxą) z Baworowskim i Józefem Hebdą, uległ natomiast Ignacemu Tłoczyńskiemu. Łączny bilans występów Henkela w zespole narodowym to 32 zwycięstwa i 13 porażek w grze pojedynczej oraz 16 zwycięstw i 4 porażki w grze podwójnej.
Karierę sportową Hennera Henkela przerwała II wojna światowa. Tenisista zginął na froncie w walkach o Stalingrad. Niemiecki Związek Tenisowy nadał jego imię trofeum, o które walczą drużyny juniorskie.
Bibliografia
Zbigniew Dutkowski, Encyklopedia A...Z, w: „Tenis”, nr 73 z lipca 2004, s. 52
Linki zewnętrzne
Kategoria:Niemieccy tenisiści Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 1942 Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu