Drugie stadium polega na rozkładzie austenitu przy bardzo wolnym chłodzeniu (3 - 5°C/h) na ferryt i grafit: Feγ(C) → Feα(C) + Cgr Gdy oba stadia grafityzacji zostaną przeprowadzone w ośrodku obojętnym cały węgiel jest zgromadzony w wydzieleniach grafitu, a przełom takiego żeliwa jest ciemny. żeliwo ciągliwe perlityczne W przypadku pominięcia drugiego stadium grafityzacji, chłodząc żeliwo z większą szybkością w zakresie przemiany eutektoidalnej, zajdzie przemiana austenitu w perlit. żeliwo ciągliwe białe Otrzymuje się gdy grafityzacja jest przeprowadzana w środowisku odwęglającym (np. kiedy wyżarzane odlewy są przykryte rudą żelaza, Fe2O3 hematytem lub zendrą). W tych warunkach następuje całkowite odwęglenie stref powierzchniowych przy perlitycznej lub ferrytyczno-perlitycznej strukturze rdzenia. Przełom takiego żeliwa jest stosunkowo jasny. Właściwości mechaniczne żeliwa ciągliwego: wytrzymałość na rozciąganie, RmMPa: 400 - 700 (osnowa perlityczna); 250 - 400 (osnowa ferrytyczna) granica plastyczności, Re[MPa]: 250 - 420 (osnowa perlityczna); 180 - 270 (osnowa ferrytyczna) wydłużenie, A[%]: 2 - 5 (osnowa perlityczna);