Za czasów Jana III Sobieskiego stanął wraz z Michałem Kazimierzem Pacem na czele opozycji i dał się przekupić Austrii i Brandenburgii.
W 1672 poselstwo brandenburskie wręczyło mu łapówkę 500 dukatówJacek Kaniewski, Z badań nad zjawiskiem korupcji w nowożytnej Rzeczypospolitej. XVII-XVIII wieku. Wieki Stare i Nowe 1(6), 2009, s. 146-147..
W 1673 udało mu się przeforsować ustawę w sejmie, że co trzecie jego posiedzenie powinno mieć miejsce w Grodnie. Był członkiem konfederacji generalnej zawiązanej 15 stycznia 1674 roku na sejmie konwokacyjnymVolumina Legum, t. V, Petersburg 1860, s. 129.. Elektor Jana III Sobieskiego z powiatu kowieńskiego w 1674 rokuVolumina Legum, t. V, Petersburg 1860, s. 151.. W czasie elekcji 1674 roku popierał do korony polskiej cara Rosji Aleksego MichajłowiczaKrystyn Matwijowski, Pierwsze sejmy z czasów Jana III Sobieskiego, Wrocław 1976, s. 18..
W roku 1654 poślubił Klarę Isabellę de Mailly, damę dworu królowej Ludwiki Marii, znaną z autorytatywnego charakteru. Miał z nią jedynego syna, który zmarł w wieku 8 lat.