Gustaw Konstantyn Żebrowski herbu Jasieńczyk, ps. Czesław, Marek, Marek Bey, Jasieńczyk (ur. 11 marca 1896 w Łomży, zm. 26 marca 1973 w Otwocku) – porucznik sanitarny Wojska Polskiego i Narodowej Organizacji Wojskowej.
Życiorys Był synem Gustawa i Otylii z Dąbrowskich. W 1919 jako ochotnik zgłosił się do służby w Wojsku Polskim i przydzielony został do 30 Pułku Piechoty. Następnie przeniesiony na Śląsk Cieszyński. Brał udział w I powstaniu śląskim. 1 października 1919 mianowany podchorążym. W czerwcu 1920 przeniesiony do Kompanii Sztabowej Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie na stanowisko dowódcy plutonu i instruktora. W maju 1921 mianowany podporucznikiem i przeniesiony do Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych na funkcję referenta personalnego i sekretarza Komisji Weryfikacyjnej Departamentu Sanitarnego. 3 maja 1922 zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1921 w korpusie oficerów administracji – dział sanitarny. W grudniu 1923 przeniesiony i mianowany dowódcą administracyjnego oddziału sanitarnego 1 Szpitala Okręgowego. W 1931 mianowany adiutantem i oficerem ewidencyjnym 1 Baonu Sanitarnego w Warszawie. W tym samym roku, po przeformowaniu 1 Batalionu Sanitarnego w kadrę zapasową 1 Szpitala Okręgowego objął w niej stanowisko dowódcy kompanii i oficera oświatowego.